Het levensverhaal van meubel- en interieurontwerper Bertjan Pot laat eigenlijk zien dat groot design zelden begint met een strak uitgedacht plan. Vaak begint het rommelig. Met een draadje dat ergens blijft haken, een ballon die net iets anders reageert dan verwacht, of gewoon een foutje tijdens het maken, waar ineens iets interessants uit ontstaat. Lees hieronder hoe hij uitgroeide tot één van Nederlands toonaangevende interieurontwerpers.
| Naam | Bertjan Pot |
|---|---|
| Geboren | 1975, Nieuwleusen |
| Beroep | Meubel-, licht- en interieurontwerper |
| Opleiding | Design Academy Eindhoven, afgestudeerd in 1998 |
| Studio | Studio Bertjan Pot, Rotterdam |
| Bekend van | Random Light, Carbon Chair, Masks, Heracleum |
| Samenwerkingen | Moooi, HAY, Arco, Weltevree, Maharam, Marcel Wanders |
Wie is Bertjan Pot?
Bertjan Pot is een Nederlandse meubel- en interieurontwerper die internationaal bekend werd, niet omdat hij één herkenbare stijl heeft, maar juist omdat hij steeds opnieuw begint bij het materiaal zelf.
Hij werd geboren in 1975 in Nieuwleusen en groeide op in Overijssel. Later streek hij neer in Rotterdam, waar hij zijn studio opbouwde. Wat me meteen opvalt aan zijn werk, het voelt tegelijk licht en serieus. Soms bijna speels, alsof het per ongeluk zo is ontstaan. Maar als je beter kijkt, zit er altijd een slim idee achter, een soort technische nieuwsgierigheid die alles bij elkaar houdt.
En eerlijk, dat maakt hem juist interessant. Geen ontwerper met één trucje dat hij eindeloos herhaalt, maar meer iemand die blijft zoeken. Een beetje zoals iemand die in de keuken staat en denkt, wat gebeurt er eigenlijk als ik dit combineer met dat?
Hoe begon Bertjan Pot als ontwerper?
De basis van het verhaal van Bertjan Pot ligt bij iets ogenschijnlijk simpels, een fascinatie voor textiel, patronen en herhaling. Dingen die je normaal misschien niet eens echt opmerkt.
Hij studeerde aan de Design Academy Eindhoven en studeerde af in 1998. Zijn afstudeerproject, de Knitted Lamp, zegt eigenlijk al alles. Geen standaard lamp, maar eentje die zacht en flexibel aanvoelt. Best ongebruikelijk, want een lamp hoort strak te zijn, toch? Hij dacht daar dus anders over.
Als je het zo bekijkt, werkte hij eigenlijk al vanaf het begin andersom. Niet eerst bedenken hoe iets eruit moet zien, en dan pas maken. Nee, hij begint bij het materiaal. Wat kan het, hoe gedraagt het zich? En pas daarna ontstaat de vorm. Een beetje alsof je eerst naar het deeg kijkt en dan pas beslist wat voor brood je gaat bakken.
Hoe ontstond de doorbraak van Bertjan Pot?
Na zijn studie werkte hij samen met Daniel White in het collectief The Monkey Boys. Tot 2003 maakten ze meubels en verlichting die vaak een tikje eigenzinnig waren. Daarna ging hij solo verder in Rotterdam, wat hem nog meer ruimte gaf om zijn eigen richting te volgen.
Zijn naam begon echt rond te zingen toen zijn ontwerpen internationaal werden opgepikt. Denk aan de Random Light, de Carbon Chair en de Masks-serie. Hij werkte samen met bekende merken zoals HAY, Weltevree en Moooi. En dat zegt wel iets, want dat zijn partijen die niet zomaar met iedereen samenwerken.
Waarom is de Random Light zo belangrijk?
De Random Light is zo’n ontwerp waar alles samenkomt. Het laat eigenlijk perfect zien hoe Bertjan Pot werkt.
De lamp ontstond uit experimenten met glasvezel, epoxy en een ballon. Klinkt bijna alsof je op een zaterdagmiddag iets in elkaar knutselt. Maar juist dat maakt het zo goed. Een simpel, tijdelijk object zoals een ballon wordt ineens de basis voor iets blijvends.
Bekijk deze post op Instagram
Later werd de lamp geproduceerd door Moooi en groeide het uit tot een echte klassieker. En dat snap ik wel. Je ziet er nog steeds dat experiment in terug, een soort spanning. Alsof het elk moment weer iets anders kan worden.
Wat maakt de ontwerpstijl van Bertjan Pot uniek?
De stijl van Bertjan Pot is lastig vast te pinnen. En misschien is dat juist het punt.
Hij werkt elke keer vanuit een ander materiaal. De ene keer touw, dan weer carbonvezel, papier of textiel. En toch herken je het meteen. Niet door de vorm, maar door de manier van denken erachter. Hij kijkt naar hoe iets zich gedraagt. Wat gebeurt er als je het knoopt, weeft, spant?
Wat je vaak terugziet:
- materiaalonderzoek als startpunt
- een duidelijke liefde voor textiel en patronen
- oude technieken in een nieuwe context
- een speelse uitstraling die toch serieus blijft
- objecten die zowel thuis als in een museum passen
Wat ik zelf sterk vind, zijn ontwerpen voelen toegankelijk. Je denkt eerst, leuk. En pas daarna besef je hoe slim het eigenlijk in elkaar zit. Dat maakt het menselijk. Je hoeft geen expert te zijn om het te waarderen.
Welke projecten en samenwerkingen bepaalden zijn loopbaan?
Naast de Random Light zijn ook de Carbon Chair en Carbon Copy bekende ontwerpen. Voor de Carbon Chair werkte hij samen met Marcel Wanders, wat hem ook prijzen opleverde, zoals een Elle Deco Award. Verder ontwierp hij onder meer voor HAY en Maharam, en werkte hij aan de Heracleum-serie voor Moooi.
Bekijk deze post op Instagram
Maar misschien nog leuker zijn de dingen die misgingen. De Masks-serie bijvoorbeeld ontstond uit een mislukt tapijtexperiment. Dat soort momenten zeggen vaak meer dan succesverhalen. In plaats van het weg te gooien, ging hij ermee door. En ineens was daar een hele serie maskers.
Dat vind ik ergens geruststellend. Dat fouten niet het einde zijn, maar soms juist het begin van iets nieuws.
Wat kunnen we leren van het levensverhaal van Bertjan Pot?
Het verhaal van Bertjan Pot laat vooral zien dat je niet steeds hetzelfde hoeft te doen om succesvol te worden. Sterker nog, het tegenovergestelde.
Zijn weg draait om blijven proberen. Dingen testen, soms falen, en dan toch doorgaan. Want zonder die experimenten waren er geen Random Light, geen Carbon Chair, geen Masks.
Misschien is dat wel de belangrijkste les. Begin klein. Maak fouten. Kijk goed naar wat er gebeurt. En vertrouw erop dat daar iets uit kan groeien.
Als je om je heen kijkt, naar alledaagse materialen, een stuk touw, een lap stof, iets simpels, dan zit daar vaak al een idee verstopt. Je moet het alleen nog even zien.
